سیستم های جمع آوری آب باران می تواند به عنوان یک بشکه بارانی برای آبیاری باغ در پایان نزولی و یا پیچیده به عنوان یک سیستم قابل شستشو داخلی و یا چندین سیستم استفاده نهایی در یک پردیس بزرگ شرکت باشد.
قانون اساسی برای اندازه گیری
قاعده اساسی برای اندازه گیری هر سیستم برداشت آب باران این است که حجم آب که می توان آن را اسیر کرد و ذخیره کرد (عرضه) باید برابر مقدار مصرف آب باشد (تقاضا).
متغیرهای بارش و نیاز آب تعیین رابطه بین سطح آب و هوای مورد نیاز و ظرفیت ذخیره سازی را تعیین می کند. در بعضی موارد ممکن است لازم باشد که سطح آبشاری را با اضافه کردن آب آشامیدنی به اندازه کافی برای پاسخگویی به تقاضا افزایش دهید. ظرفیت مخزن باید به اندازه کافی آب ذخیره شود تا سیستم و کاربران آن را از طریق طولانی ترین فاصله انتظار بدون باران ببیند.
برای استفاده از آب گرفته شده تعیین کنید
آیا آب باران فقط برای آبیاری استفاده می شود؟ اگر چنین است، تخمین تقریبی تقاضا، عرضه و ظرفیت ذخیره سازی ممکن است کافی باشد. از سوی دیگر، اگر آب باران به عنوان تنها منبع آب برای تمام استفاده های داخلی و بیرونی در نظر گرفته شود، محاسبه دقیق تر، عرضه مناسب را تامین می کند.
تعیین اینکه چقدر آب می تواند جذب شود
در تئوری، حدود 0.62 گالن در هر فوت مربع از سطح جمع آوری در هر اینچ از باران می تواند جمع آوری شود. در عمل، با این حال، برخی از آب باران برای اولین بار از بین بردن، تبخیر، چلپ چلوپ کردن یا عبور از زهکشی ها در باران های سخت، و احتمالا نشت می شود.
سطوح کم عمر در آب انتقال دهنده کارایی کمتری دارند، زیرا آب گرفته شده در فضاهای خالی به علت تبخیر از بین رفته است.
همچنین تأثیر بازده قابل دستیابی، عدم توانایی سیستم در جذب تمام آب در حوادث شدید بارش است. به عنوان مثال، اگر ظرفیت جریان یک شستشوی سقفی فیلتر نوع بیش از حد باشد، ممکن است نشتی رخ دهد.
علاوه بر این، بعد از ذخیره سازی مخازن، آب باران می تواند به عنوان سرریز از دست رفته باشد.
بنابراین برای اهداف برنامه ریزی، این ناکارآمدی ذاتی سیستم باید در محاسبۀ تامین آب مورد توجه قرار گیرد. اکثر نصب کنندگان کارایی 75 تا 90 درصد را در نظر می گیرند.
سطح مجموعه را تعیین کنید
سطح جمع آوری "footprint" از سقف یا ساختار است. به عبارت دیگر، صرف نظر از سطح سقف، سطح جمع آوری موثر، ناحیه پوشش داده شده توسط سطح جمع آوری (طول عرض عرض سقف از eave به eave و جلو و عقب) است. بدیهی است، اگر تنها یک قسمت از ساختار لبه بیافتد، تنها محاسبه، محدوده تخلیه شده توسط نهرها است.
محاسبه حجم بارش
برای اطمینان از عرضه آب سالم، منطقه حوزه آبریز و ظرفیت ذخیره سازی باید برای پاسخگویی به نیاز آب از طریق طولانی ترین فاصله زمانی مورد انتظار بدون باران اندازه گیری شود.
اگر سیستم برداشت باران در نظر گرفته شده است که تنها منبع آب باشد، طراح باید سیستم را به اندازه طولانیترین زمان پیش بینی شده بدون باران، یا در غیر اینصورت برای منبع دیگری از آب، مانند آبگیری خوب یا آبگیری، برنامهریزی کند.
همچنین بارش باران از حوادث بارش شدید و شدید، ممکن است برای سرریز شدن از مخازن ذخیره یا از چکه زدن از آب در آمد.
گرچه این حوادث باران شدیدی به عنوان بخشی از بارندگی سالانه تجمعی در نظر گرفته می شود، حجم کل موجودی چنین رویدادی به ندرت اسیر شده است.
توجه دیگر این است که بیشتر بارندگی ها فصلی اتفاق می افتد؛ بارندگی سالانه در طول 12 ماه سال به طور مساوی توزیع نمی شود. توزیع بار ماهانه یک عامل مهم برای اندازه گیری یک سیستم است.
برآورد تقاضای آب داخل محوطه
یک خانواده محافظت کننده از بین 25 تا 50 گالن در هر فرد در روز استفاده خواهد کرد. خانوارهایی که قبلا توسط یک ابزار آب خدمت می کنند، می توانند تقاضای ماهانه خود را از صورتحساب متر یا آب خود برای تقاضای ماهانه برای ایجاد یک سیستم برداشت باران جدید بارگیری کنند. مجموع ماهانه را با تعداد افراد در خانه و روزهای ماه برای دریافت روزانه تقاضای روزانه سرانه تقسیم کنید.
برآورد تقاضای آب در فضای باز
آب در فضای باز در قله گرم و خشک خشک می شود. در واقع، تقریبا 60 درصد از تقاضای آب شهری در تابستان مربوط به آبیاری است. تقاضای آب در یک منطقه بزرگ حیاط خزری تقریبا همیشه تنها استفاده از آب باران برداشت شده برای آبیاری را منع می کند.
برای اهداف برنامه ریزی، تبخیر تبخیر تاریخی می تواند مورد استفاده قرار گیرد تا پروژه های احتمالی آب مورد نیاز باشد. تبخیر تعرق به معنای استفاده از آب توسط گیاهان، ترکیبی از تبخیر از خاک و تعرق از برگ های گیاه است.
توصیه می شود که مناظر گیاهان بومی و انطباقی را نصب کنید و همچنین به اصول اخلاقی زیست محیطی پیوند دهید. چشم انداز آب آشامیدنی می تواند در حین حفظ آب و جذب کمتری نسبت به باغ گیاهان غير بومي و غير سازگار باشد.