کارگزار / نماینده سنتی تقسیم تقسیم مدل:
اکثریت قریب به اتفاق عوامل املاک و مستغلات از طریق به اشتراک گذاری مبلغ ناخالص کمیسیون که کارگزار جمع آوری می کند توسط یک کارگزار جبران می شود. در اینجا یک مثال است:
1. مبلغ كمي معامله معامله = 12000 دلار.
2. کارگزار / عامل تقسیم 50٪ کارگزار / عامل 50٪ = 6000 $ به عامل.
3. تقسیم درصد مبلغی است که توسط کارگزار و نماینده توافق شده است و معمولا نشان دهنده تعدادی از خدمات و پشتیبانی کارگزار است.
این همچنین می تواند حجم کسب و کار نماینده را منعکس کند. این یک تقسیم مذاکره است، و عامل های با عملکرد بالا اغلب قادر به تقسیم شدن تا 90 درصد هستند.
در سال های اخیر، تقسیم ها افزایش یافته است. بعضی از تولید کنندگان بالا حتی 90٪ افزایش می یابند، اما از کارگزاری بسیار پشتیبانی نمی کنند. آنها یک تن از کسب و کار را به ارمغان می آورند، و کارگزاری به سادگی خانه آنها را به آنها می دهد.
بالاترین تقسیم باید معیار انتخاب کارگزاری نیست، زیرا عوامل متعادل کننده وجود دارد. اگر شما به خدمات و آموزش کارگزاری نیاز دارید، پس ارزش آن را از دست می دهد، زیرا آنها برای آن هزینه می کنند. بعضی از کارگزاران، به ویژه در مناطق توریستی گرم، کسب و کار بزرگ در راه است. یک عامل می تواند یک تقسیم کوچک را فدا کند، زمانی که می تواند به عقب برگردد و فقط اجازه کسب و کار به آنها می آید. این نیز می تواند کسب و کار با دلار بالا باشد. کابین ها و خانه ها در مناطق اسکی و مقصد های ساحلی اغلب گران هستند.
مدل کمیسیون 100٪:
در این مدل جبران ، عامل تمام کمیسیون را می گیرد. این مدل می تواند 100٪ به عامل پرداخت کند زیرا عامل هزینه "میز" یا هزینه دفتر را پرداخت می کند. این می تواند مقدار قابل توجهی در ماه داشته باشد، اما تولیدکنندگان باتجربه ترجیح می دهند، زیرا هزینه های آنها محدود است، در حالی که درآمد آنها نیست.
مثال بالا از این مبلغ 12000 دلار به نماینده خواهد بود، اما هزینه دفتر می تواند 1000 دلار در ماه یا بیشتر باشد.
عوامل جدید به طور کلی به این مدل علاقمند نیستند زیرا هزینه ثابت آنها باید ماهانه پرداخت شود.
از سال 2013، این مدل تقریبا ناپدید شده است، و حتی REMAX با عوامل کمی کمتر از 100٪ کمیسیون می گیرد.
هزینه های ارجاع از یک کارگزاری به یکی دیگر و عامل تقسیم:
ارجاعات قبل از تقسیم کمیسیون، "خاموش" هستند. ارجاع یک درصد مذاکره شده به شرکت دیگری برای ارسال یک مشتری یا به عنوان یک فروشنده یا یک خریدار است. در اینجا یک نمونه از یک ارجاع خریدار معمول است:
1. کارگزاری A یک خریدار به کارگزاری B در یک ایالت دیگر است.
2. با استفاده از 12،000 دلار خالص از بالا و هزینه ارجاع 25٪ موافقت می کند شرکت 3000 دلار و شرکت عامل B و کارگزار 9000 دلار باقیمانده را تقسیم کند.
این نیز می تواند هزینه ارجاع پس از تقسیم باشد. عامل می تواند ارجاع، 50٪ تقسیم خود را، و پس از آن 25٪ مبلغ ارجاع را از آن مقدار می پردازد. $ 12،000 * 50٪ = $ 6،000 * 25٪ = 1500 دلار هزینه ارجاع.
درصد پرداخت شده برای کسب و کار:
بعضی از حق رای دادن های اصلی یک درصد هزینه "بالای" هر کدام از حق امتیاز را به آنها می دهند. این هزینه از هر مقدار که کارگزار قبل از تقسیم با عامل دریافت می کند، می رسد.
با استفاده از هزینه حق بیمه 7٪ به عنوان مثال:
1. مبلغ 12000 دلار از این معامله، حق امتیاز را 840 دلار خواهد پرداخت، در حالی که کارگزار و عامل 11،160 دلار باقیمانده را تقسیم می کند.
2. در مورد معامله ارجاع از بالا، درصد فرانشیز از 9000 دلار خالی می شود. عامل و کارگروه تقسیم $ 8370.
دیگر مدل های جبران خسارت:
با مدل های مختلفی که به طور منظم ظاهر می شوند برای اینکه چگونه کارگزاران لیست مشتریان و مشتریان خود را خریداری می کنند، راه های بسیاری وجود دارد که یک عامل ممکن است جبران شود .... حتی با حقوق و دستمزد.
برای یک عامل جدید، تقسیم مذاکره با کارگزار باید با دقت در نظر گرفته شده بر اساس خدمات و چشم انداز پیش بینی شده که دریافت می شود. گاهی اوقات سهم عامل 45٪ می تواند بهتر از 60٪ سهم با کسب و کار کمی از کارگزار.
برخی از کارگزاران امروز خدمات وب و فن آوری های بیشتری را ارائه می دهند، حتی فضای اداری خود را با کارگزاری ابر کاهش می دهند.
آنها کمتر برای نگهداری یک فضای اداری برای هر عامل هزینه می کنند و عوامل بیشتر تلفن همراه هستند. خدمات مشتری می تواند بهتر و اسناد و ارتباطات در سراسر وب و یا از طریق تلفن های هوشمند. هزینه های هر کس می تواند کاهش یابد و هر دو کارگزاری و عوامل افزایش می یابد، حتی با افزایش تقسیم عامل.