کمک مالی شما به طریق سرمایه گذاران: مبانی مالیاتی

وقتی شروع یک سرمایه گذاری جدید کسب و کار، یکی از بزرگترین سوالاتی است که باید در نظر بگیرید (پس از اینکه «چقدر پول می توانم» را انجام دهم) این است: چگونه می توانم توسعه و راه اندازی را تامین کنم؟

یک روش از طریق تامین مالی سنتی است. بسیاری از برنامه SBA 7 (a) وام که برای کسب و کارهای کوچک تأمین می شود، نوشته شده است.

با این حال، رویکرد دیگری این است که یک شریک یا یک یا چند سرمایه گذار را که مایل به سرمایه گذاری در معامله هستند، پیدا کنید.

در حالیکه شرکای تجاری اغلب گرانتر از قرض گرفتن سنتی هستند - سرمایه گذاران تقاضای بازدهی بالاتری نسبت به سرمایه گذاری خود در عوض قرار دادن پول خود در معرض خطر دارند؛ همچنین ممکن است دانش یا مهارت خاصی را به همراه داشته باشند و هزینه های اضافی را به ارمغان بیاورند. یا ممکن است پول سرمایه گذار تنها پول موجود باشد، در این صورت مزایای این گزینه واضح است. این مقاله در مورد انواع مختلف نهادهای تجاری و برخی از ویژگی های مالیاتی ساختارهای خاص تجاری بحث می کند.

زمینه

اشخاص حقوقی سازمان یافته و تحت قانون دولت هستند. هر ایالت دارای مقررات مربوط به تشکیل و بهره برداری از شرکت ها، مشارکت عمومی، شرکت های مشارکت محدود، شرکت های مسئولیت محدود و غیره و قوانین دولتی است که نحوه مدیریت این نهاد را مدیریت می کند و همچنین ارتباط بین نهاد و صاحبان آن .

صرف نظر از اینکه چگونه یک کسب و کار برای اهداف قانونی دولتی سازماندهی می شود، IRS یا آن را به عنوان یک نهاد جدا از صاحبان آن نادیده می گیرد و یا به عنوان مشارکت یا شرکت برای اهداف مالیاتی رفتار می کند.

یک شرکت یا نهاد که برای مقاصد مالیاتی به عنوان "شرکت" یا "انجمن" طبقه بندی شده است، می تواند به عنوان شرکت "C" یا به عنوان شرکت "S" مالیات داده شود. یک نهاد غیرمجاز، به عنوان مثال یک مشارکت کامل، مشارکت محدود، یا LLC، به عنوان یک مشارکت مالیات می یابد، اما ممکن است به صورت مثبت انتخاب شود که به عنوان یک "انجمن" طبقه بندی شود و به عنوان یک شرکت مالیاتی شود.

مهم این است که این تفاوت ها را در مرحله برنامه ریزی بررسی کنید، زیرا ممکن است مهم این باشد که چطور مشارکت یا سرمایه گذاری در نهایت ساختار یافته است.

شرکت ها

شرکت ها - درست مانند افراد - مالکیت خودشان را دارند، قراردادهای خود را وارد می کنند و خودشان را به کار می گیرند. شرکت یک فرد مصنوعی است و صاحبان سهام معمولا "سهام سهام" را در شرکت نگه می دارند - هر سهم که منافع شرکت را به طور کلی نشان می دهد.

نوع سهام و تعدادی سهام که توسط یک سهامدار برگزار می شود، حق اشتراک سهامداران را برای دریافت سود سهام و توزیع تعیین می کند. سهامداران یک شرکت با تنها یک طبقه سهام سهام مشترک دارند: یعنی سهام با حق رای و توزیع. سهامداران یک شرکت با بیش از یک کلاس سهام ممکن است دارای سهام مشترک (که به طور کلی دارای حق رای است) و / یا سهام مورد نظر (که معمولا دارای حق رای بیشتر محدود است، اما سود بیشتر و منظم پرداخت می کند و پس از انحلال، بازپرداخت می شود سرمايه گذاري ترجيحي سهامداران قبل از سهامداران معمولي مي توانند توزيع هاي مالي را به دست آورند

کلاس های سهام ممکن است بیشتر به مجموعه ها تقسیم شوند، و هر مجموعه دارای حق تقارن و حقوق انحصاری و حقوق ترجیحی در مجموعه های دیگر است.

برای مثال، یک شرکت ممکن است دارایی سهام سری A با هر سهم داشته باشد که دارای 5٪ سود سالیانه، تجمعی و یک توزیع تخلیه برابر ارزش واحد، و سهام مورد نظر سری B با هر سهم حق تقدم سود سه ماهه سالیانه، تجمعی و یک توزیع تخلیه برابر ارزش نسبی. اگر کلیه دارایی های شرکت ها فروخته می شد و درآمد حاصل از فروش برای پرداخت کامل سود نقدان و پرداختن به توزیع مجدد کافی نبود، مقررات اداره یا گواهینامه تعیین این سری مشخص خواهد کرد که آیا سهامداران سری A یا سری B اول پرداخت می شود اگر سری اول پرداخت می شد اول، پس از آن اضافه خواهد شد به سهامداران سری B و غیره پرداخت می شود. سهامداران معمولی به طور معمول پرداخت می شوند، به طور مساوی با هر سهم درآمد که پس از آنکه سهامداران ترجیحی به طور کامل پرداخت می شوند، به طور مساوی تقسیم می شوند

سرمایه گذاران برای خرید سهام ترجیح می دهند. با این وجود، مهم است که توجه داشته باشیم که یک شرکت "S" تنها می تواند یک دسته از سهام داشته باشد. بنابراين، نهادي كه به عنوان يك شركت مالي ميكند، نميتواند سهام ترجيحي را به سرمايه گذاران ارائه دهد و همچنان از تصويب ماليات به عنوان شركت S استفاده كند. به همین دلیل، ممکن است بخواهید به جای آن مشارکت محدود یا LLC را به عنوان یک مشارکت مالیات دهید. اشخاصی که مشارکت می کنند، معمولا انعطاف پذیری بیشتری در تقسیم سود و زیان دارند و ضمانت های عملیاتی کمتر دارند.

شراکت

اگرچه مشارکت و LLCs به طور کلی به عنوان مالکیت جدا از صاحبان آنها هستند، در قوانین مالیاتی فعلی، بعضی اوقات به عنوان ارگانهای جدا از صاحبان آنها (رویکرد نهاد) و بعضی اوقات به عنوان مجموع صاحبان آنها (رویکرد جمعبندی) مورد توجه قرار میگیرند. این روش مودم مالیات مشارکت را بسیار متفاوت از مالیات شرکت می کند.

در زیر اصول مالیات همکاری، هر شریک دارای حساب "سرمایه خود" خود است که میزان مشارکت شریک و سهم توزیع درآمد و سود سهام شرکت را افزایش می دهد و از طریق میزان توزیع های حاصل شده به شریک و سهم توزیع شریک از تلفات مشارکت این توافق نامه مشارکتی را بیان می کند که چگونه شرکای سود و زیان را به اشتراک می گذارند.

در بسیاری از مشارکت ها شرکا توافقنامه های به اشتراک گذاری ساده دارند که سهم آنها در سرمایه، سود و ضرر یکسان است. (به عنوان مثال، هر شریک 50 درصد از سرمایه را به مشارکت می دهد، هر شریک دارای 50 درصد درآمد، سود و غیره مشارکت است و هر شریک حق توزیع را دارد که برابر 50 درصد از پول نقد موجود باشد) انواع ترتیبات گاهی اوقات به عنوان "مستقیم" یا "تقسیم عمودی" منافع مالکیت و تخصیص این نوع به طور کلی هیچ نگرانی مالی بالقوه وجود ندارد.

با توجه به انعطاف پذیری ذاتی در حسابداری مالی مشارکتی، با این حال، توافقنامه های مشارکتی می توانند برای نشان دادن هر گونه توافق در مورد توافق اقتصادی و توافق در مورد اشتراک ریسک که احزاب می خواهند، باشد بنابراین، ساختارهای پیچیده تر در طول سال ها توسعه یافته است و بیشتر شبیه آنچه که به عنوان «تخصیص ویژه» موارد اقلام مشارکت درآمد، سود، زیان یا کسر در میان شرکا شناخته می شود، رایج تر است. به عنوان مثال، یک توافقنامه مشارکت میتواند تمام کسرهای تخفیفی را به یک شریک اختصاص دهد، در حالی که درآمد، سود و زیان در میان شرکا به طور متناوب به اشتراک گذاشته میشود. یا، مشارکت با دو بخش، بخش A (مدیریت شده توسط شریک A) و بخش B (مدیریت شده توسط شریک B)، ممکن است تمام سود و زیان بخش A را به شرکای A، و تمام سود و زیان بخش ب

تخصیص ویژه اگر مصمم به داشتن "تأثیر اقتصادی قابل توجه" محسوب شود محقق خواهد شد. اگر IRS تعیین کند که تخصیص اثر اقتصادی قابل توجهی نداشته باشد، درآمد یا ضرر را دوباره بازپرداخت می کند تا بازتاب آنچه IRS معتقد است مناسب با توجه به منافع شریک در مشارکت، که می تواند پیامدهای غیر منتظره و غیرقابل پیش بینی مالیاتی ایجاد کند.

با این وجود، این نوع تخصیص ها می توانند سرمایه گذاران را ناامید کنند، در صورتی که توزیع های انحلال متفاوت از پیش بینی شده باشند. بنابراين، در اوایل دهه 1990، یک رویکرد پیش نویس تازه ای شکل گرفت که بر توزیع ها متمرکز بود و نه تخصیص مالیات. بر اساس رویکرد جدید (گاهی به "تخصیص هدفمند" یا "تخصیص مجدد" اشاره می شود)، توافقنامه های مشارکتی درصد توزیع شریک ها را اعطا می کنند و به CPA مشارکت تقسیم می شوند تا تقسیم مالیات مناسب را اعمال کند تا تعادل حساب های سرانجام هر یک از طرفین برابر باشد آنچه باید انجام دهیم اجازه می دهد مشارکت به منظور تخریب طبق آبشار توزیع شده و اطمینان حاصل شود که حساب سرمایه هر طرف شریک به صفر کاهش می یابد.

به عنوان مثال، تنظیم آبشار توزیع ممکن است، برای مثال، که پول نقد در دسترس خواهد شد 80٪ به Partner A و 20٪ به Partner B تا زمانی که Partner A توزیع مجموع را در مبلغ 100٪ از سهم اولیه خود، 70٪ به شرکای A و 30٪ به شرکای B تا زمانی که شرکای A مجموع توزیع را در مبلغ 200٪ از سهم اولیه خود دریافت کرده است، سپس 60٪ به شرکای A و 40٪ در شرط B تا زمانی که شرکای A توزیع مجموع را در مبلغی برابر با 300٪ از سهم اولیه خود و غیره دریافت کرده است . سرمایه گذاران مانند این توافقنامه ها هستند زیرا آنها ساده تر می توانند درک و نتیجه ی خاصی را تولید کنند. آنها وکلا و CPA را کمی عصبی می کنند زیرا IRS هرگز به آنها راهنمایی نکرد و نگرانی وجود دارد که تخصیص های هدفمند ممکن است اثر اقتصادی قابل توجهی نداشته باشند. اما باز هم، افراد کسب و کار آنها را ترجيح مي دهند و به اين ترتيب آنها احتمالا در آنجا خواهند ماند.

بر خلاف شرکت ها، مشارکت ذاتا از طریق سازمان های مالیاتی عبور می کند. بنابراین صرف نظر از اینکه چگونه سود و زیان به اشتراک گذاشته می شود، اقلام مالیاتی اختصاص یافته به سطح همکاران منتقل می شود.

نتیجه

انتخاب نهاد تجاری مناسب شامل برنامه ریزی مالی دقیق و درک قوانین شرکت و مشارکت است. علاوه بر قانون مالیات فدرال، هر ایالت قوانین خود را در مورد سازمان و حکومت واحد و همچنین سیستم مالیاتی خود (که لزوما به دنبال نظام مالیاتی فدرال) نیست.

مهمتر از همه، مهم این است که بدانید نوع سرمایه گذار که در جستجوی آن هستید و درک اشتها و انتظارات سرمایه گذار نسبت به نوع سرمایه گذاری مورد نظرتان است. وقتی که به سرمایه گذاری می پردازیم هیچ سازه ای با ابعاد متناسب وجود ندارد، اما خوب است که خودمان آماده شویم و با سرمایه گذاری هایمان باز سرمایه گذاری کنیم.

مولین Russ Kilejian یک شرکت حقوقی تمام خدمات است که در سال 2003 تاسیس شده است. این شرکت به طور ملی در زمینه قانون حق رای دادن شناخته شده است و خدمات حقوقی در زمینه امور مالی، مشاغل، علامت تجاری، تکنولوژی و دادرسی تجاری ارائه می دهد. شریل مولین دارای مدرک کارشناسی ارشد از دانشکده حقوق دانشگاه Widener و مدرک LL.M در مالیات از دانشکده حقوق Dedman University of Southern Methodist است. او را می توان در cheryl.mullin@mrkpc.com رد کرد.