مبانی کارت امتیازی مدیریت فروشنده

ایجاد یا خرید یک کارت امتیازی مدیریت فروشنده یک جزء ضروری از مدیریت موثر ارتباطات تامین کننده (SRM) است. کارت امتیازی مدیریت فروشنده یک ابزار است که برای سنجش عملکرد و کارآیی فروشندگان و تامین کنندگان که کالا یا خدمات را برای کسب و کار ارائه می دهند استفاده می شود.

چگونه فرایند کار می کند

فرآیند روابط فروشنده معمولا با ایجاد RFP / RFQ یا سندی دیگر که فروشندگان به آن پاسخ می دهند، به منظور کسب و کار به طور عینی ارزیابی قابلیت ها و منابع فروشندگان آغاز می شود.

هنگامی که بهترین فروشنده برای وظیفه انتخاب شده است، روند مذاکره قرارداد آغاز می شود که کلیه دستورالعمل های عملکرد و انتظارات را که یک فروشنده به طور قانونی مجبور به پیوستن به آن است، تشریح می کند.

هنگامی که شرایط قرارداد توسط خریدار و فروشنده توافق شده است، یک توافق نامه اجباری به اجرا درمی آید که انتظارات متقابل را به طور خلاصه، بویژه در ارتباط با نظارت و سنجش عملکرد مؤثر فروشندگان، به طور خلاصه بیان می کند. ارتباطات منظم و مکرر برای اطمینان از فرآیند مدیریت موفق فروشنده است

عملکرد مانیتورینگ فروشنده

همانطور که در Best Practice Guide vendor Management شرح داده شده است ، یکی از معیارهای اصلی عملکرد، فرایندی است برای نظارت بر عملکرد فروشنده. برای انجام این کار لازم است یک کارت امتیازی مدیریت فروشنده داشته باشید. صرف نظر از اندازه کسب و کار، کارت امتیازی مدیریت فروشنده باید معیارهای زیر را در نظر بگیرد:

1. کارت امتیازی باید شاخص های عملکرد کلیدی (KPI) را که فروشنده به آن وابسته است، اندازه گیری کند. راه آسان برای توسعه این لیست استفاده از شرایط قرارداد فروشنده به عنوان لیست اقلام مورد اندازه گیری است. به عبارت دیگر، در تلاش است که برای توسعه شرایط قرارداد برای ایجاد یک لیست از مهم ترین موارد برای اندازه گیری با کارت امتیازی استفاده می شود.

1. کارت امتیازی باید توسط همه کارکنانی که باید با این ابزار ارتباط برقرار کنند، آسان باشد. مهم نیست چقدر لیستی از شاخص های عملکردی جامع است، اگر این ابزار بیش از حد دست و پا گیر و غیر دوستانه است. اگر چه کارت امتیازی در تعریف خود از آنچه که باید اندازه گیری شود کامل خواهد شد، اگر بصری نیست، هیچ کس از آن استفاده نخواهد کرد - که هدف از داشتن یک کارت امتیازی را برطرف می کند.
2. کارت امتیاز باید جدول زمانی مربوطه و مجموعه ای از نقاط عطف که در هماهنگی با شاخص های عملکرد داشته باشد داشته باشد. به عبارت دیگر، عملکرد عملکرد هر دو بار و همچنین کیفیت است. این دو مورد متقابلا منحصر به فرد نیستند، و کارت امتیازی باید زمان و کیفیت عملکرد بر اساس آن باشد.
3. کارت امتیازی نباید جای تعجب باشد که یک کسب و کار به طور ناگهانی تصمیم به استفاده از یک فروشنده می کند، در صورتی که متوجه شود فروشنده کمپرسور است. در حالت ایده آل، فروشندگان آگاه شده اند که عملکرد آنها تحت نظارت و اندازه گیری در طول مدت قرارداد. اندازه گیری بر اساس حسابرسی و یا ارزیابی متناظر و منظم برنامه ریزی شده که توسط هر دو طرف به توافق برسد، صورت می گیرد. این آگاهی باید در مرحله مذاکره قرارداد بین فروشنده ایجاد شود.
4. داده هایی که با کارت امتیازی جمع آوری شده و مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرند باید برای پیگیری با فروشنده استفاده شوند. اگر کسب و کار با فروشنده سازگاری نداشته باشد، براساس نتیجه گیری درباره عملکرد فروشنده که کارت امتیازی را دید و بینش را ارائه می دهد، چه اطلاعات دقیقی در مورد عملکرد فروشندگان دارد.

بسته به اندازه کسب و کار، شاید یک صفحه گسترده کارت امتیازی مدیریت فروشنده ساده باشد، مثل این برای این منظور کافی است. برای کسب و کارهای بزرگتر، بسیاری از کارتهای بازاریابی موجود در بازار موجود هستند که در دسترس هستند.