چه معیارهای پرداخت و چه اندازه آنها چیست؟

نسبت بدهی به شما در مورد خطر سرمایه گذاری بالقوه زیاد صحبت می کند

نسبت بدهی به توانایی یک شرکت برای پرداخت بدهی های بلند مدت و منافع آن بدهی را اندازه گیری می کند. نسبت بدهی به عنوان بخشی از تجزیه و تحلیل نسبت مالی ، به مالکیت کسب و کار کمک می کند تا شانس بقای بلند مدت این شرکت را تعیین کند. نسبت های سرمايه گذاري گاهی با نرخ های نقدينگی اشتباه می شود. هر دو سلامت مالی شرکت را ارزیابی می کنند.

اما نسبت بدهی ها ارزیابی سلامت درازمدت شرکت را ارزیابی بدهی بلندمدت و علاقه به آن بدهی می کند. نسبت نقدینگی، توانایی کوتاه مدت شرکت برای برآورده شدن تعهدات و ارزیابی سریع دارایی ها را ارزیابی می کند.

آیا نسبت بدهی مناسب است؟

نسبت بدهی به سود طلبکاران و سهامداران بلند مدت است. این گروه ها به سلامتی و بقای شرکت های تجاری علاقه مند هستند. به عبارت دیگر، نسبت بدهی باید ثابت کند که شرکت های تجاری می توانند بدهی خود را پرداخت کنند یا بدهی های خود را پرداخت کنند و همچنین زمانی که بدهی به پایان می رسد، مدیر اصلی را پرداخت کند.

نسبت بدهی نیز به مالکیت کسب و کار کمک می کند نگاهی به روند نزولی که ممکن است در ورشکستگی احتمالی رخ دهد. با افزایش نسبت بدهی / دارایی، احتمال ورشکستگی نیز افزایش می یابد به این دلیل که شرکت با توجه به بدهی و بدهی ها به منابع سهام تقسیم می شود .

نسبت بدهی

چندین نسبت بدهی متفاوت وجود دارد، برخی از آنها فنی و کاربردی هستند که عمدتا برای حسابرسان یا تحلیل گران شرکت استفاده می شود، بعضی دیگر به راحتی ارزیابی می شوند و برای حسابداران حرفه ای، صاحبان کسب و کار و سهامداران به طور یکسان مورد استفاده قرار می گیرند. تعدادی از این نسبت های پایه پرداختنی عبارتند از:

1. کل بدهی / ارزش کل دارایی ها اندازه گیری می کند که چه مقدار از دارایی شرکت با استفاده از بدهی تامین می شود. اگر نسبت بدهی شرکت 5 است، این بدان معنی است که برای هر دلار بدهی، دو دلار دارایی وجود دارد، یا به روش دیگری، که سرمایه شرکت برابر دو برابر بدهی خود است.
2. نسبت ارزش سهام توضیح می دهد که چه مقدار از این شرکت متعلق به سرمایه گذاران آن است. نسبت ارزش سهام با تقسیم عدالت کل با دارایی های کل محاسبه می شود. این یک سوال اساسی، اما بسیار مهم را پاسخ می دهد: اگر شرکت پس از پرداخت تمام بدهی ها، سرمایه گذاران خود را ترک کند، از کار خارج می شود.

1. بهره سود حاصل از توانایی شرکت در برآورده ساختن بدهی های بلند مدت آن است. این را با تقسیم درآمد شرکت ها قبل از سود و مالیات بر درآمد (معمولا EBIT اختصار) با هزینه های مربوط به بدهی بلند مدت محاسبه می شود.

نسبت بدهی خوب چیست؟

هیچ یک از ابعاد مناسب همه ی میزان بدهی خوب وجود ندارد. برای ارزیابی نسبت بدهی شرکت، باید آن را با میانگین صنعت مقایسه کنید. یک راه سریع برای رسیدن به یک معیار نسبت به میزان بدهی شرکت، این است که آن ها را با نسبت های مشابه برای برخی از بازیکنان غالب در بخش مالی شرکت مقایسه کنید.

انحراف معیار نسبت به نسبت بازیکنان غالب (که همچنین از یکدیگر متفاوت است) به احتمال زیاد معنادار نیستند. اگر یکی از این نسبت ها نشان دهنده ی میزان پرداخت یارانه باشد، این یک مشکل است. اگر چندین از این نسبت ها به پرداخت بدهی های پایین اشاره داشته باشند، مسئله تعیین کننده است.

به عنوان مثال، برای یک سرمایه گذار بالقوه، این نشانه های جدی مشکلات پیش رو است. چنین یک شرکت بعید است که در محیط اقتصادی پر تنش اقتصادی به خوبی کار کند.