یا یک همکار ممکن است به شما پیشنهاد کرده است که یک قرارداد داوری را در یک قرارداد اضافه کنید و شما تعجب می کنید که چرا این به شما سود می برد.
داوری به عنوان یک فرایند بسیار متفاوت از روند دادرسی ( پرونده های دادرسی در دادگاه)، برای اختلافات تجاری است.
شما احتمالا با روند دادرسی آشنا هستید، اما ممکن است با داوری آشنا نباشید.
تفاوت میان داوری و دادرسی
دادرسی یک روند بسیار قدیمی است که شامل تعیین مسائل از طریق دادگاه، با یک قاضی یا هیئت منصفه است. در این مورد، ما در مورد دعوی مدنی صحبت می کنیم - اختلافات بین دو طرف (در مقابل دادرسی کیفری، که مردم را در برابر قانون گذار متهم می کند).
از سوی دیگر، داوری شامل دو طرف در اختلاف است که موافقت می کند با یک شخص ثالث بی طرف در تلاش برای حل اختلاف، کار کند. در داوری ممکن است یک یا چند داور وجود داشته باشد که هر دو طرف مسئله را می شنوند و تصمیم می گیرند.
در اینجا چندین تفاوت بین دادخواهی و داوری وجود دارد:
عمومی / خصوصی، رسمی
روند داوری خصوصی است، بین دو طرف و غیر رسمی، در حالی که دادرسی فرایندی رسمی در دادگاه عمومی است.
سرعت فرآیند
روند داوری بسیار سریع است. پس از انتخاب داور، پرونده را بلافاصله می توان شنید. از سوی دیگر، در یک پرونده مدنی، یک پرونده باید صبر کند تا دادگاه زمان آن را بشنود؛ این می تواند چند ماه طول بکشد، حتی سال های قبل از اینکه پرونده شنیده شود.
هزینه فرایند
هزینه فرآیند داوری محدود به هزینه داور (بسته به اندازه ادعا، تخصص داور و هزینه) و هزینه وکالت است.
هزینه های دادرسی شامل هزینه های وکیل و هزینه های دادرسی می شود که می تواند بسیار زیاد باشد.
انتخاب داور / داور
احزاب در روند داوری به طور مشترک بر داور تصمیم می گیرند؛ در دادرسی، قاضی منصوب می شود، و احزاب در انتخاب گزینش کم و یا هیچ گزینشی ندارند. احزاب ممکن است برخی در مورد اینکه آیا یک قاضی یا هیئت داوران شنیده می شود، می گویند.
استفاده از وکلا
وکلا ممکن است طرفین را در داوری نمایندگی کنند، اما نقش آنها محدود است؛ در دادگستری مدنی ، وکلا زمان زیادی را صرف جمع آوری شواهد، ایجاد حرکات و ارائه پرونده های خود می کنند؛ هزینه وکالت در دادرسی می تواند بسیار زیاد باشد.
شواهد مجاز است
روند داوری پرونده شواهدی محدود است و داور کنترل آنچه شواهد مجاز است، در حالی که دادرسی نیاز به افشای کامل شواهد به هر دو طرف دارد. قواعد شواهد در داوری اعمال نمی شوند، بنابراین هیچ احضاریه، هیچ بازجویی، پرونده کشف وجود ندارد.
در دسترس بودن درخواست
در داوری اختیاری، طرفین معمولا گزینه تجدیدنظر ندارند، مگر اینکه درخواست تجدید نظر در یک بند داوری گنجانده شود . برخی از تصمیمات داوری ممکن است توسط یک قاضی بررسی شوند و اگر شما می توانید ثابت کنید که داور بی طرفانه است، ممکن است از بین برود.
دادخواهی اجازه می دهد تا درخواست های متعدد در سطوح مختلف.
داوری در مقابل دادرسی: نمودار مقایسه
| داوری | دعوی قضایی | |
| خصوصی / عمومی | ||
| خصوصی - بین دو طرف | عمومی - در دادگاه | |
| نوع پرونده | مدنی - خصوصی | مدنی و جنایی |
| شواهد مجاز است | روند اثبات محدود | قوانین شواهد مجاز است |
| چگونه داور / قاضی انتخاب شده است | احزاب داور را انتخاب می کنند | دادگاه قاضی را تعیین می کند - احزاب ورودی محدودی دارند |
| رسالت | غیر رسمی | رسمی |
| درخواست در دسترس است | معمولا اتصال؛ بدون درخواست تجدید نظر | درخواست تجدید نظر ممکن است |
| استفاده از وکلا | در اختیار احزاب؛ محدود | استفاده گسترده از وکلای |
| انتظار زمان برای شنیدن مورد | به محض انتخاب داور؛ کوتاه | باید انتظار داشته باشیم که پرونده به برنامه ریزی برسد؛ طولانی |
| هزینه ها | هزینه برای داور، وکلای | هزینه دادگاه، هزینه وکالت؛ هزینه بر |
اگر انتخابی ندارید چه؟
اکثر قراردادها فرض می کنند که هرگونه اختلاف نظر در روند دادرسی مورد رسیدگی قرار می گیرد.
در این قرارداد، صلاحیت مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
بسیاری از قراردادهای قرن بیست و یکم اجباری داوری اجباری هستند که بیان می دارد که تمام اختلافات باید توسط داوری مورد رسیدگی قرار گیرد. در بسیاری از این قراردادها، دادرسی به طور خاص به عنوان یک احتمال امکان پذیر است. مقررات داوری در قراردادهای املاک (اجاره دهنده / مستاجر) و اختلافات کاری شایع است.
بعضی از قراردادهایی که شامل داوری اجباری می باشند نیز حاوی مقررات حق انحلال دعوی دعوی در دادگاه است.