LIFO ، که برای "آخرین در ابتدا" است، یک روش ارزیابی موجودی است که فرض می کند که آخرین موارد موجود در انبار اولین بار در سال حسابداری فروخته می شود. روش پیش فرض موجودی "FIFO" (First In، First Out) نامیده می شود، اما کسب و کار شما می تواند هزینه LIFO را انتخاب کند. حسابداری LIFO فقط در ایالات متحده استفاده می شود.
موجودی کسب و کار شما دارایی ارزشمندی در سیستم حسابداری شماست.
و هزینه های مربوط به ساخت، خرید، نگهداری و حمل و نقل موجودی هزینه های مشاغل تجاری است که می تواند از بازپرداخت مالیات کسب و کار شما کسر شود. بنابراین مهم است که هزینه های موجودی را دنبال کنید
فرآیند منحصر به فرد در پایان سال برای تعیین هزینه کالاها به فروش می رسد (COGS) برای یک کسب و کار، که در بازپرداخت مالیات بر درآمد شرکت می شود. این فرآیند برای اهداف مالیاتی است و برای سیستم های موجود و دوره ای دائمی و مرسوم استفاده می شود. محاسبه موجودی برای COGS شامل:
- شمارش موجودی در تاریخ پایان سال،
- جمع آوری اطلاعات در مورد موجودی در ابتدای سال و
- از جمله هزینه های موجودی (خرید و مواد و هزینه های دیگر). این نقطه ای است که روش هزینه های موجودی LIFO استفاده می شود.
توضیح هزینه LIFO Inventory
در اینجا نحوه محاسبه هزینه موجودی با استفاده از روش LIFO است:
فرض کنید یک محصول در طول سه سال ساخته شده است.
هزینه ها و کمیت هر دسته عبارتند از:
- دسته 1: تعداد 2000 قطعه، هزینه تولید 8000 $
- دسته 2: تعداد 1500 قطعه، هزینه تولید 7000 $
- دسته 3: تعداد 1700 قطعه، هزینه تولید 7700 $
- مجموع تولید: 5،200 قطعه. هزینه کل 22،700 دلار است. میانگین هزینه تولید یک قطعه: 4.37 دلار.
بعد، شما باید هزینه های واحد برای هر دسته تولید شده را محاسبه کنید.
- دسته 1: $ 8000/2000 = $ 4
- دسته 2: $ 7000/1500 = $ 4.67
- دسته 3: $ 7700/1700 = $ 4.53
بگذارید بگوییم شما در طول سال 4000 واحد فروختید، از 5200 تولید شده. برای تعیین هزینه واحدهای به فروش می رسد، تحت حسابداری LIFO، شما با این فرض شروع می کنید که جدیدترین (آخرین موارد) را برای اولین بار تولید کرده اید و به عقب بازگشته اید.
بنابراین، از 4000 واحد به فروش می رسد، با استفاده از LIFO
شما فرض می کنید که دسته 3 مورد برای اولین بار فروخته شد. بنابراین، اولین 1700 واحد فروخته شده از آخرین بسته هزینه 4.53 دلار برای هر واحد. این در مجموع 7701 دلار است.
- 1500 واحد بعدی از گروه دوم به 4.67 دلار به ازای هر واحد فروخته شد که در مجموع 7005 دلار بود.
- و آخرین 800 واحد از گروه اول به فروش می رسد که هر کدام 4 دلار است که در مجموع 3200 دلار می باشد.
هزینه کل فروش 4000 مورد 17،906 دلار است.
هزینه 1200 واحد باقیمانده از دسته اول 4 دلار است. این واحدها سال آینده شروع خواهند شد.
این محاسبه دقیقا همان چیزی نیست که اتفاق افتاده است، زیرا ممکن است مشخص نباشد که کدام دسته از کدام دسته در آن سفارش فروخته می شود. این فقط یک روش برای محاسبه است.
سایر روش های هزینه های موجودی
به جای استفاده از LIFO، برخی از کسب و کار ها از یکی از این روش های دیگر هزینه های موجودی استفاده می کنند:
- شناسایی خاص زمانی استفاده می شود که آیتم های خاصی شناسایی شوند. به عنوان مثال، هزینه عتیقه جات یا کلکسیون، طلا و جواهرات خوب یا خز می تواند تعیین شود.
- FIFO costing ("last in، first out")، که اولین محصولات تولید شده را نخستین بار فروخته است. در این مورد، شما فرض می کنید که ابتدا Batch 1 مورد فروش قرار می گیرد، سپس Batch 2 مورد، و سپس 500 مورد باقیمانده از Batch 3. هزینه کل 4000 مورد تحت حساب FIFO به فروش می رسد 17 270 $.
- میانگین هزینه تنها میانگین میانگین هزینه تمام اقلام است. هزینه کل 4000 مورد با قیمت میانگین 4.37 دلار به فروش می رسد 17،461.53 دلار است.
انتخاب برای استفاده از روش LIFO
IRS اجازه می دهد تا کسب و کار از FIFO به حسابداری موجودی LIFO تغییر کند، اما برای انجام این کار نیاز به فرم درخواست 970 دارد . IRS می گوید:
بخش 472 (a) قانون درآمد داخلی اجازه می دهد تا یک مالیات دهندگان برای انتخاب روش موجودی LIFO. با این وجود، استفاده از LIFO باید مطابق با مقررات باشد، باید به صورت پایدار اجرا شود و باید به وضوح درآمد را بازتاب دهد. علاوه بر این، موجودی های LIFO نباید کمتر از هزینه ارزش گذاری شود.
علاوه بر این، IRS زمانی که LIFO انتخاب شده است، اجازه بازگشت به FIFO را نخواهد داد. قبل از تصمیم به استفاده از حسابداری LIFO، با حرفه مالیاتی کسب و کار خود صحبت کنید .