رستوران ها یک موسسه در تقریبا هر کشوری و هر فرهنگی در جهان هستند. رستوران، همانطور که امروز می دانیم، جایی است که مردم برای خوردن و نوشیدن و اجتماعی شدن می آیند، به انقلاب فرانسه اعتبار می دهند. اما حتی قبل از اینکه ماری آنتوانت و لوئیس XVI به گیوتین فرستاده شوند، رستورانها در هزاران سال به یک شکل یا دیگری بوده است.
رستورانهای قدیمی باستان
ایده فروش مواد غذایی برای سود به همان اندازه که اولین تمدن است، باز می گردد.
هیچ کدام از آنها رشد رستورانها را از طریق تاریخ همبستگی با رشد شهرها ندارد. نیاز به غذا های عمومی به طور امروزی به عنوان امپراطوری روم و چین باستان پایه گذاری شد. هنگامی که دهقانان و کشاورزان دام و کالاهای دیگر خود را به بازارهای شهری وارد کردند، اغلب آنها چندین روز در یک زمان مسافرت کردند. این باعث شد تا اولین فرم از رستوران ها، خانه های کنار جاده ای به وجود آید. معمولا در وسط حومه شهر واقع شده است، گشت و گذار در یک میز مشترک به مسافران غذا می پردازد. منوها و حتی گزینه هایی برای انتخاب وجود ندارد. هر شب انتخاب سرآشپز بود.
در داخل دیوارهای شهر، جایی که شرایط زندگی کم بود و بسیاری از مردم نتوانستند غذای خود را طبخ کنند، فروشندگان غذا را از چرخ دستی های کوچک یا آشپزخانه خیابانی فروختند که امروزه در بسیاری از نقاط جهان محبوبیت دارد. وعده های غذایی که آنها فروخته بودند، اغلب قبل از غذا و ارزان بودند، پیشگام غذای مدرن سریع .
این نخستین خانه ها و میخانه ها بیش از یک مکان برای خوردن بود. آنها کارکرد مهم اجتماعی را به عهده داشتند و مردم را با یکدیگر متحد کردند.
رستورانهای قرون وسطی
در اروپا از طریق قرون وسطی و به رنسانس، میخانه ها و مغازه ها همچنان محل اصلی برای خرید یک وعده غذایی آماده است. در اسپانیا آنها بوگداز نامیده می شوند و خدمت تپاس می پردازند.
اقلام انگور مانند سوسیس و چوپان محبوب بود، در حالی که در فرانسه پخت و پز و سوپ عرضه شد. همه این رستوران های اولیه غذاهای ساده و معمولی که در یک خانه ی دهقان یا بازرگان یافت می شوند، غذا می خورد.
پس از سفر کلمبوس به آمریكا در سال 1492، تجارت جهانی افزایش یافت و غذاهای تازه به اروپا وارد شد. قهوه، چای و شکلات به زودی در خانه های عمومی در کنار آل، شراب و آبجو عرضه می شود. تا قرن هجدهم، در حالی که وعده های غذایی به طور معمول در خانه به طور معمول خورده می شد، افرادی که به اندازه کافی به کار می رفتند، یک تخت خوابگاه (غذاخوری) را استخدام می کردند و یا وعده های غذایی خود را در یک سالن خصوصی به جای اتاق غذاخوری اصلی یک خانه عمومی می پذیرند.
انقلاب فرانسه و ظهور ناهار خوری
در فرانسه در طول قرون وسطی، صنایع در بسیاری از جنبه های غذاهای آماده انحصار داشتند. به عنوان مثال، charcutiers تیم بود که گوشت های پخته شده را برای فروش تهیه کرد، بنابراین اگر شما متعلق به آن صنف خاص نبودید، فروش گوشت پخته شده در هر شکل ممنوع بود. در سال 1765، یک مرد به نام بوالانگر بره گوسفند را به یک سبد بخار اضافه کرد و در مغازه خود، نزدیک لوور فروخت. تیم آشپزخانه شکایت کرد، اما بوالانگر این پرونده را به دست آورد. طی 20 سال آینده به سوی انقلاب فرانسه، مغازه های بیشتری مانند بولانگر شروع به باز شدن در سراسر پاریس کردند.
وقتی ماری آنتوانت و لوئیس XVI به گیوتین رفتند، راه های قدیمی جامعه فرانسه با آنها رفت. این گروه ها از بین رفتند و بسیاری از آشپزانی که در خانواده های اشرافی و حتی سلطنتی کار می کردند، بیکار بودند. بسیاری از این کارگران آواره رستوران های خود را در پاریس باز کردند و با آنها یک راه جدید برای غذا خوردن را به نمایش گذاشتند. ظریف چین، کارد و چنگال، و سفره های کتانی ، همه اشارات اشراف، در حال حاضر در دسترس همه یک مجتمع جدید از شهروندان فرانسوی است. منوها متنوع تر می شوند، هر دو گزینه ی Prix و گزینه a la carte را ارائه می دهند. اگرچه خانه های عمومی همچنان ادامه داشت، ظهور ناهار خوری در فرانسه به زودی در سراسر اروپا و به جهان نیویورک گسترش یافت.
جلسات عمومی بیش از غذا و نوشیدنی ها مدت هاست بخشی از جامعه انسانی است. اولین رستوران ها بیشتر غیر رسمی بوده اند، که بعدها تأسیسات ناهار خوری را ارائه دادند، اما همچنان اهمیت زیادی در برقراری تماس با مردم داشتند.
پس از انقلاب فرانسه، رستوران های ناهارخوری زیبا در سراسر اروپا و سایر نقاط جهان گسترش یافت. در ایالات متحده، صنعت رستوران یکی از مهمترین کارفرمایان در قرن بیستم بود. دفعات بازدید: تاریخچه رستوران ها قسمت 2.