چرا هزینه های کارگران در یک ایالت بالا و یا پایین تر از آنهایی که در یکی دیگر قرار دارند؟
تعدادی از عوامل وجود دارد که می تواند میزان افزایش یا کاهش را افزایش دهد. شش از این ها در زیر شرح داده شده اند.
مزایا ارائه شده
اکثر ایالت ها از همان نوع مزایای مربوط به آسیب های مربوط به کار خود استفاده می کنند. این شامل پوشش پزشکی، معلولیت (از دست دادن درآمد)، توانبخشی حرفه ای و مزایای مرگ (برای بازماندگان) است. با این حال، مقدار مزایای ارائه شده در سراسر ایالات متداول نیست. بعضی از کشورها مزایای ثروتمندتری نسبت به دیگران دارند. مزایا هزینه هزینه های بیشتر می تواند منجر به نرخ بالاتر.
برای نشان دادن اینکه چگونه مزایا متفاوت است، فرض کنید که هر یک از دو کارگر به علت تصادف صنعتی، از دست دادن شنوایی کامل در یک گوش رنج می برد. یک کارگر ساکن در ایالت دولتی A است در حالی که دیگر در حالت B. کارگر در حالت A 70 هفته از دست دادن را دریافت می کند، اما کارمند در دولت B تنها 49 هفته دریافت می کند. کارگران آسیب مشابهی را متحمل شده اند، اما در پرداخت های معلولیت 42 درصد بیشتر از دیگران دریافت می کنند.
بعضی از ایالت ها انواع خاصی از مزایا را محدود می کنند. به عنوان مثال، یک قانون جبران خسارت کارگران دولتی می تواند یک کارگر را از دریافت بیش از 500 هفته از درآمد گمشده برای نوع خاصی از آسیب که باعث ناتوانی دائمی جزئی می شود. یکی دیگر از دولت ها می تواند هزینه های نامحدودی از کار افتادگی را برای همین آسیب فراهم کند.
آسیب های پوشش داده شده
برخی از انواع صدمات ممکن است توسط قانون جبران خسارت کارگران یک کشور تحت پوشش قرار گیرد، اما نه دیگری. به عنوان مثال، برخی از ایالات ها آسیب های ذهنی مانند اضطراب و افسردگی را در معرض آسیب های فیزیکی قرار می دهند. ایالات دیگر در شرایط خاص تحت پوشش آسیب های ذهنی قرار می گیرند. یک مثال، اختلال استرس پس از سانحه است که منجر به یک حادثه وحشتناک از خشونت در محل کار می شود.
قوانین جبران خسارت های دولتی نیز به شیوه ای که در آن پوشش بیماری های مشترک (شرایط مشترک) مانند چاقی و یا بیماری های قلبی را پوشش می دهد متفاوت است. در برخی از ایالتها ممکن است یک حمله قلبی قابل جبران باشد، در صورتی که از بروز بیش از حد در طول اشتغال ناشی شود. کشورهای دیگر ممکن است چنین شرایطی را پوشش ندهند.
قوانین ایالتی نیز با توجه به انواع بیماری های شغلی که آنها پوشش می دهند متفاوت است. بسیاری از ایالات ها هر گونه بیماری هایی را که در این کار به دست آمده اند را پوشش می دهد که معیارهای خاصی دارند. ایالات دیگر تنها بیماری های خاصی را که در قانون ذکر شده اند پوشش می دهد (مانند آزبستوز و سیلیکوزیس).
روشهای رتبه بندی
شیوه ای که نرخ های جبران خسارت کارگران از دولت به دولت متفاوت است، متفاوت است. در گذشته، اکثر ایالت ها به حساب NCCI یا اداره جبران خدمت کارکنان دولت متکی بودند تا نرخ ها را محاسبه کنند.
بعضی از ایالت ها همچنان این عمل را دنبال می کنند.
امروزه، با این حال، بسیاری از کشورها از امتیاز رقابتی استفاده می کنند. طبق قوانین رقابتی، بیمه گران به طور کلی اجازه می دهند نرخ های خود را براساس هزینه های ناشی از NCCI یا اداره دولتی توسعه دهند. این قوانین در نظر گرفته شده است که با افزایش رقابت، میزان جبران هزینه های کارگران را کاهش دهد. این استراتژی همیشه موفق نبوده است. کالیفرنیا، که از سال 1995 از امتیاز رقابتی استفاده کرده است، در سال 2014 بالاترین نرخ را در کشور داشته است.
برخی از شرکت های دارای رتبه بندی رقابتی ممنوع است از بیمه گران استفاده از هر نرخی که توسط ادارۀ جبران خسارت کارگران دولتی تایید نشده است. با این حال، اکثر این ایالت ها به بیمه گذاران اجازه می دهند نرخ بهره را بلافاصله پس از ارسال آنها به دفتر.
تفاوت های شغلی
نرخ ها نیز می توانند تحت تاثیر نوع صنایع قرار بگیرند که کارگران کار می کنند.
ترکیبی از مشاغل از دولت به دولت متفاوت است. در برخی از ایالت ها تعداد زیادی از کارگران ممکن است در معدن، حفاری نفت، چوب و سایر مشاغل خطرناک استخدام شوند. چنین کارگران بیشتر در معرض خطر بیشتری نسبت به شغل های کمتر خطرناک هستند. با افزایش تعداد آسیب ها، نرخ ها نیز افزایش می یابد.
ادعاهای و دعوی قضایی
یکی دیگر از عواملی که بر میزان جبران خسارت کارگران تأثیر می گذارد، تمایل کارگران برای ادعای ادعا، به ویژه برای معلولیت است. کارگران در بعضی از ایالت ها بیشتر از کسانی که در کشورهای دیگر هستند، بیشتر به دنبال مزایای معلولیت هستند.
همچنین از دولت به دولت در مقایسه با ادعاهای جبران خسارت کارگران که شامل وکلا هستند متفاوت است. در حالیکه مشارکت وکالت در یک ایالت رشد می کند، ممکن است نرخ ها افزایش یابد.
تفاوت هزینه
دو عامل دیگر که بر میزان غرامت کارگران تاثیر می گذارد، هزینه مراقبت های پزشکی و دستمزد است. هزینه های پزشکی از یک بخش از کشور به کشور دیگر متفاوت است. یک عمل جراحی ساده زانو ممکن است یک دلار 3000 دلار در یک ایالت و 15 هزار دلار دیگر هزینه کند. بعضی ایالت ها از برنامه هایی استفاده می کنند که محدود کردن پرداخت به ارائه دهندگان است. در سایر ایالت ها، مبلغ پرداخت شده پرداخت می شود و هیچ برنامه ای اعمال نمی شود.
قوانین غرامت کارگران پرداخت هزینه های معلولیت براساس میانگین دستمزد هفتگی کارگر است. اگر دستمزد در یک دولت افزایش یابد، ممکن است نرخ ها نیز افزایش یابد.