مسئولان اجرایی
در اکثر ایالت ها، افسران اجرایی به عنوان کارکنان شرکت سرمایه گذاری در نظر گرفته می شوند.
همانند دیگر کارکنان، آنها به طور خودکار تحت پوشش قوانین جبران خسارت قرار می گیرند. با این حال، بسیاری از ایالت ها اجازه می دهند حداقل برخی از افسران اجرایی از پوشش خودداری کنند. قوانین از دولت به دولت متفاوت است، اما در اینجا یک مرور کلی است.
- تعدادی از ایالت ها اجازه می دهند افسران خود را از پوشش بیمه گری خودداری کنند، اگر شرکت کمتر از تعداد مشخصی از افسران، مانند دو یا چهار نفر باشد. اگر کسب و کار دارای حداقل تعداد اعلام شده از افسران، همه باید پوشش داده شود. بعضی از ایالت ها اجازه می دهند افسران را تنها در صورتی که این شرکت هیچ کارمند دیگر نپردازد، کنار بگذارند. اگر این شرکت کارگران دیگر را استخدام کند، تمام افسران باید پوشش داده شوند.
- بعضی از ایالت ها اجازه می دهد همه افسران خود را از پوشش معاف کنند. دیگران تنها تعداد مشخصی از افسران را مجاز می دانند که از آن استفاده کنند.
- قوانین ویژه ممکن است به افسران شرکت های خصوصی نزدیک نگهداری شود. قوانین جبران خسارت کارگران در برخی از کشورها به طور خاص افسران اجرایی را که تنها سهامداران سهام این شرکت هستند، منع می کنند. در سایر ایالت ها، این افسران به طور خودکار تحت قوانین تحت پوشش قرار می گیرند، اما ممکن است تصمیم به ازدواج مجدد بگیرند.
- قوانین ویژه ممکن است به شرکت های غیر انتفاعی اعمال شود. برخی از ایالت ها نیازی به اجرایی شدن در صورت عدم پرداخت هزینه خدمات خود ندارند. بسته به دولت، مدیران ممکن است خودداری کنند یا سازمان ممکن است تصمیم بگیرد که آنها را پوشش ندهد.
- چند ایالت قوانین خاصی را که در صنایع ساختمانی اعمال می شود اعمال می کنند.
- ممکن است معافیت های افسر اجرایی به صورت دوره ای تجدید شود، مانند هر دو سال.
ایالت هایی که اجازه می دهند افسران اجرایی از (یا در بعضی موارد، در اختیار قرار دادن) پوشش جبران خدمت خودداری کنند، فرم ها را برای این منظور طراحی کرده اند. این فرمها باید از بیمه گر شما در دسترس باشد. افسرانی که مایل به پوشش جبران خسارت کارگران هستند، فرم را تکمیل کرده و آن را به شرکت بیمه واگذار کنند . بیمه گذار فرم را به ادارۀ خسارت کارمندان دولت شما ارسال می کند.
صاحبان تنها، شرکا و اعضا
در مقایسه با افسران اجرایی، دیگر مدیران شرکت مانند کارفرمایان، شرکا و اعضای شرکت های مسئولیت محدود معمولا تحت قانون جبران خسارت کارگران دولتی محروم می شوند. با این وجود، ممکن است چنین افرادی مجاز به انتخاب پوشش با تکمیل یک فرم مشخص شده توسط دولت باشند. فرم باید به بیمه گر ارسال شود و سپس آن را به ادارۀ جبران خدمت کارگران دولتی ارسال می کند.
بعضی از کشورها شرکا و مالکیت خصوصی را حذف می کنند اما اعضای شرکت های محدود را پوشش می دهند. بعضی از ایالت ها به طور خودکار اعضای خانواده های کارفرمایان و شرکای خود را پوشش می دهند، هرچند شرکت های انحصاری و شرکای آنها از مطالعه خارج می شوند.
برای خروج از پوشش، اعضای خانواده باید یک فرم را تکمیل و آن را به بیمه گذار ارسال کنند.
طبقه بندی ها
هنگامی که افسران اجرایی تحت سیاست جبران اشتغال کارفرمایان تحت پوشش قرار می گیرند، یا با انتخاب و یا مقررات، به طور کلی طبقاتی را تعریف می کنند که بهترین وظایف آنها را توصیف می کند. به عنوان مثال، تصور کنید Winsome Wines دارای چهار افسر اجرایی است که همه آنها در شراب کارخانه شراب سازی کار می کنند. به احتمال زیاد این افسران طبقه بندی مشابه کارکنان کارخانه شراب سازی خواهند داشت.
برخی از افسران اجرایی عمدتا وظایف روحانی را در یک دفتر انجام می دهند. این افراد ممکن است یک طبقه بندی جداگانه اختصاص دهند، NOC مسئول اجرایی (NOC به معنای غیر طبقه بندی نشده).
در صورتی که کارفرمایان، شرکا یا اعضای تحت یک سیاست جبران خسارت تحت پوشش قرار گیرند، باید براساس عملکرد شغلی خود طبقه بندی و رتبه بندی شوند.
در بیشتر موارد، این افراد به همان شیوه ای که به عنوان کارکنان شرکت طبقه بندی می شوند طبقه بندی می شوند.
حداقل و حداکثر حقوق و دستمزد
حق بیمه غرامت کارگران بر اساس نرخ و حقوق و دستمزد محاسبه می شود. هنگامی که ماموران اجرایی، کارفرمایان، شرکا یا اعضای تحت پوشش این سیاست قرار می گیرند ، حقوق و دستمزد اختصاص یافته به این افراد معمولا توسط قانون ایالتی تعیین می شود. بسیاری از دولتها حداقل و حداکثر حقوق و دستمزد را برای مدیران شرکت تعیین می کنند. اگر حقوق واقعی واقعی کمتر از حداقل مشخص شده باشد، حداقل حقوق و دستمزد برای اهداف رتبه بندی مورد استفاده قرار می گیرد.
به عنوان مثال، فرض کنید یک قانون جبران خسارت کارگران حداقل حقوق سالانه را برای 52000 دلار برای هر افسر اجرایی تعیین می کند. حداکثر حقوق و دستمزد 125000 دلار است. اگر یک افسر کمتر از 52،000 دلار درآمد داشته باشد، بیمه گر حق بیمه برای این افسر را بر اساس حقوق و دستمزد 52،000 دلار محاسبه می کند. اگر حقوق سالانه افسر مبلغ 150،000 دلار باشد، حق بیمه برای آن افسر بر اساس حقوق و دستمزد 125،000 دلار محاسبه خواهد شد. از آنجا که حقوق واقعی افسر (150،000 دلار) بیش از حداکثر 125،000 دلار است، حداکثر حقوق و دستمزد اعمال می شود.
به همین ترتیب، فرض کنید که حداکثر، یک مالک تنها، تصمیم گرفته است که تحت سیاست جبران کارگران شرکت خود قرار گیرد. حداکثر حقوق و دستمزد سالانه 50،000 دلار را می گیرد. با این حال، قانون در دولت او یک مقدار مساوی 45000 دلار را برای حقوق و دستمزد کارفرمای فرد اختصاص می دهد. با وجودی که حقوق واقعی ماکس 50000 دلار است، 45000 مورد مجاز برای اهداف رتبه بندی مورد استفاده قرار می گیرد.
هزینه فرمهای گمشده
سیاست های غرامت کارگران تحت نظر یک ممیزی سالانه است. هنگام انجام ممیزی، حسابرس اطمینان حاصل خواهد کرد که هر مدرک شرکتی که در پوشش یا خارج از آن انتخاب کرده اید، فرم های مورد نیاز را امضا کرده است. اگر یک یا چند فرم از دست رفته باشند، حسابرس به این ترتیب حقوق و دستمزد را اضافه خواهد کرد. به عنوان مثال، فرض کنید شرکت شما دارای سه مأموریت اجرایی است که همه آنها انتخاب شده اند که از بیمه گارانتی کارگران محروم شوند. متاسفانه، هیچ کدام از فرم های مورد نیاز دولت امضا نشده است. حسابرس برای محاسبه حق بیمه نهایی خود، سه مأمور را شامل می شود.
پوشش را انتخاب کنید یا رد کنید با مراقبت
در نهایت، بیمه گارانتی گارانتی، بیمه های پزشکی، معلولیت و سایر مزایای کارگران مجروح را فراهم می کند. هنگام تصمیم گیری در مورد پوشش گارانتی و یا عدم آن، افسران اجرایی و سایر مدیران باید سایر منابع احتمالی مزایا را ارزیابی کنند. نمونه هایی از جمله بهداشت، معلولیت و بیمه حوادث هستند.
به عنوان مثال، افسران اجرایی می توانند پوشش جبران خسارت کارگران را رد کنند، زیرا آنها بر این باورند که در معرض آسیب های مرتبط با کار تحت پوشش بیمه های بهداشتی و معلولیت تحت حمایت شرکت قرار می گیرند. با این حال، این فرض ممکن است اشتباه باشد. برخی از سیاست های سلامت و معلولیت آسیب هایی را که در کار رخ می دهد حذف می کند.